„Uwolnij się od przekonania, że istnieje tylko jeden sposób na nagranie ludzkiego głosu”. Inżynier dźwięku i producent Gary Baldassari z Florydy spędził życie za suwakami w reżyserce, rejestrując słynne głosy dla imperium Disneya, ale także artyści tacy jak Whitney Houston, Manhattan Transfer i inni znani wokaliści przeszli przez zdolne ręce Gary’ego.

Umieszczenie mikrofonu blisko i frontalnie

Niezależnie od celu, najczęstszą metodą nagrywania ludzkiego głosu jest umieszczenie mikrofonu w bliskiej odległości, w osi, tuż przed twarzą. Producenci/inżynierowie dźwięku często nazywają to techniką „na twarzy”. Ma to szereg zalet; intymne brzmienie, dobra artykulacja spółgłosek, dźwięk bezpośredni lub „z przodu” oraz ciepło i bliskość. Może to także mieć szereg wad; potrzeba stosowania de-essra, potrzeba stosowania pop filtrów w celu pozbycia się wybuchowych spółgłosek, brak głębi i brak naturalnego brzmienia pomieszczenia.

To jak blisko mikrofon powinien być umieszczony przy ustach, powinno być ustalane indywidualnie dla każdego artysty. Wysłuchaj balansu, zalet względem wad i odpowiednio skoryguj pozycję mikrofonu. Punktem wyjścia może być około 10cm (4”) od ust artysty, bezpośrednio na osi. Możesz zmieniać kąt nawet do 90°, aby spróbować wygładzić niepożądaną barwę. Konstrukcja mikrofonu musi być bardzo naturalna w swojej odpowiedzi poza osią, aby to zadziałało. Poproś swojego asystenta, aby w czasie próby, poruszał mikrofonem do wewnątrz i na zewnątrz, od około 5 do 15 cm (2” – 6”), i słuchaj jak zbliżanie się mikrofonu  wzmacnia ciepłą barwę. Znajdź położenie aby niskie dźwięki zrównoważyły się tonalnie z jasnymi spółgłoskami. Filtr pop powinien być zawsze używany podczas nagrywania blisko ust.

Umieszczenie mikrofonu luźno i frontalnie

Mniej powszechną techniką jest swobodne umieszczenie mikrofonu przed ustami. Większość mikrofonów nie może być używana w ten sposób z powodu nierównomierności odpowiedzi poza osią. Jednakże mikrofon z płynną odpowiedzią poza osią może doskonale sprawdzić się w tej technice, jeśli pomieszczenie nagraniowe posiada dobrą akustykę. Pierwszą zaletą, jeśli nauczysz się jej używać w swoich nagraniach, jest naturalne brzmienie pomieszczenia. Równowaga między głosem a pomieszczeniem jest ustalana przez odległość do ust i umiejscowienie wykonawcy w pomieszczeniu. Każde pomieszczenie ma swoje dobre miejsca i mamy nadzieję, że znajdziesz je własne w swoim studiu. Posłuchaj krótkiego (0,9 ms lub mniej) pogłosu. Dobrym punktem wyjścia dla tej techniki jest odległość około 30cm (12”) od ust. Pracując z asystentem, przesuwaj mikrofon do wewnątrz i na zewnątrz podczas próby z wykonawcą i słuchaj równowagi tonalnej głosu do pomieszczenia. Uważaj, aby nie uzyskać zbyt dużego pogłosu pomieszczenia, ponieważ później trudno jest go zniwelować. Dodając nieco charakteru pomieszczenia do głosu, uzyskasz bardziej naturalne i stosunkowo rzadkie brzmienie. Ta technika nadaje naturalną głębię narracji i stosuje się ją w nagraniach, kiedy wokalista nie znajduje się „na wprost Twojej twarzy”. Powinieneś zauważyć, że istnieje mniejsza potrzeba filtracji niskich częstotliwości i zastosowania de-essera. Ciepło i bliskość jest zastąpiona przez naturalne odczucie barwy pomieszczenia, co jest dość rzadko spotykane w dzisiejszych nagraniach. Zarejestrowana naturalna głębia ma moc przyciągania słuchacza do nagrania, a nie wyrzucania go na tył siedzenia. To kolejny trik który możesz wykorzystać w swojej pracy.

Umieszczanie mikrofonu nad głową

Czasami bezpośrednie techniki osiowe bliskiego i luźnego rozmieszczenia mikrofonu nie przynoszą pożądanych efektów. To wtedy kreatywne zespoły nagraniowe zaczynają odkrywać nowe obszary. Po pierwsze, wymaga to mikrofonu z wyjątkowo dobrą odpowiedzią poza osią. Pozwól asystentowi przesuwać mikrofon z okolicy nosa w górę, aby móc odkryć różne kombinacje „dźwięku bezpośredniego do dźwięku pomieszczenia”. Jeśli wykonawca jest zdyszany i / lub wydaje dużo głosek wybuchowych lub ma bardzo mocne „S”, należy wypróbować technikę umieszczenia mikrofonu „nad głową”. Również jeśli wykonawca używa przepony w swojej technice wokalnej i nie możemy zapanować nad efektem zbliżeniowym, to należy tego spróbować. Ludzka głowa jest rezonatorem nosowym; spróbuj skierować bezpośrednią oś mikrofonu na jamę nosową, tuż nad brwiami. Podczas próby wykonawcy, zmieniaj kąt z bezpośredniego na osi do 45° w dół, a nawet 45° w górę. Możesz nawet skierować go nad głowę, nie dowiesz się, co może zadziałać takie ustawienie, jeśli nie spróbujesz.

Uwolnij się od przekonania, że istnieje tylko jeden sposób na nagranie ludzkiego głosu, a mianowicie z mikrofonem skierowanym prosto na usta. Jeśli mikrofon jest określonego poziomu, jakości w odniesieniu do odpowiedzi poza osią, całkowicie nowa perspektywa może zostać odkryta i wykorzystana w Twojej codziennej technice. Czasami mikrofon może znaleźć się nad głową, skierowany w dół i z dala od mówiącego głosu.

Umieszczanie mikrofonu na dolnej części klatki piersiowej

Jeszcze inną techniką, którą możesz wykorzystać, jest umieszczenie mikrofonu blisko przepony. Nie jest to prosta technika i  nie można jej używać, jeśli artysta używa standardowego pulpitu do nut. Powodem jest to, że skierowanie mikrofonu na jamę klatki piersiowej będzie zakłócone przez sam pulpit, powodując odbicia dźwięku, które rozmazują głos. Rozwiązaniem mogą być perforowane lub „przeźroczyste” dla dźwięku pulpity do nut, mogące wyeliminować ten problem. Jeśli scenariusz ma jedną lub dwie strony lub artysta śpiewa z pamięci, należy spróbować tęgo rozwiązania. Efektem jest naturalne ciepło płynące z przepony. Zacznij z mikrofonem umieszczonym około 30cm (12”) od ust, nisko i na środku jamy klatki piersiowej. Spróbuj zmieniać jego położenie w górę i w dół pod kątem 45°, podczas próby z wykonawcą. Słuchaj równowagi artykulacji spółgłosek do niższych średnich częstotliwości, które produkuje ludzka klatka piersiowa. Zazwyczaj można znaleźć pełne brzmienie, które jest inne niż dźwięk „na twarzy”, który jest wybierany przez większość inżynierów. Dobrym powodem, aby użyć tej techniki, jest to, że mówca ma bardzo silne „S”, lub barwa jego głosu jest bardzo nosowa.

Artykuł źródłowy: Vocal mic and recording techniques (dpamicrophones.com)